آوردند براى شرح و بسط آن قصص ، شرح و بسطهايى از فرهنگ خود نقل مىكردند كه به آنها در مورد نصارى نصرانيات ( و در مورد يهود اسرائيليات ) گفته مىشود . ( قرآن‌پژوهى ، ص 54 ) نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ يارى خداوند و پيروزى نزديك است . ( صف - 13 ) - از مثل‌هاى قرآنى كه معروف است و در زبان جارى است ( گذرى بر قرآن - ص 100 ) نصف جزء قرآن - شصت پاره نصف قرآن ابو عبيد از حسن حديث مرسلى آورده . 1 . اذا زلزلت با نصف قرآن برابرى مىكند . 2 . و العاديات معادل نصف قرآن است . ( الاتقان ، ج 2 ، ص 492 ) نصف قرآن 1 . از جهت سورهء آخر سورهء حديد است و سورهء مجادله از نصف دوم مىباشد . 2 . از جهت آيه ، آيهء « يَأْفِكُونَ » از سورهء شعراء است و « فالقى السحرة » ( شعرا - 45 ) از نصف دوم است . 3 . از جهت كلمه ، « الْجُلُودُ » ( حج - 20 ) است و آيهء « لَهُمْ مَقامِعُ » از نصف بعد است ( آنچه از قرآن بايد بدانيم ، ص 142 ) نص كتاب مقصود آيات صريح كتاب خداست كه دلالت آنها قطعى و يقينى باشد و خلاف آن احتمال داده نشود ، مثل « إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » ( كلم الطيب ، ص 6 ) نصير ( ن ) وَ كَفى بِاللَّهِ نَصِيراً ( نساء - 45 ) مددكار . خداى تعالى است ( نام‌ها و صفت‌هاى خداى رحيم ، ص 151 ) از اسماى حسناى الهى است . ( فرهنگ لغات قرآن ، ج 2 ، ص 578 ) نطيحه ( ن ح ) حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ . . . وَ النَّطِيحَةُ ( مائده - 3 ) حيوانى است كه به واسطهء شاخ زدن حيوان ديگر بميرد و در قرآن حرام اعلام شده است . ( لغات قرآن ) نظاير - وجوه و نظاير و افراد نظماهنگ قرآن آهنگ خاصى است كه از نحوهء چينش حروف و كلمات قرآنى پديد مىآيد و هنگام استماع قرآن كريم به گوش مىرسد . اين نظماهنگ داراى نظمى شگفت‌انگيز و ارتباط بسيار دقيق با معناى و مقاصد آيات و سوره‌هاست و الفاظ قرآن را روان و شيوا مىسازد . ( بينات - ش - 20 ص 76 ) نعم ( ن ع ) وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً ( لقمان - 20 ) به روايتى منقول از امام كاظم عليه السّلام « نعمت ظاهرى امام ظاهر و نعمت باطنى امام غايب است كه از ديدگان مردم پنهان مىشود و گنج‌هاى زمين براى او آشكار گردد و هر چيز دورى برايش نزديك باشد » . ( بحار الانوار ، ج 13 ، ص 268 ) نعمت وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ( ضحى - 11 ) از نام‌هاى قرآن مجيد است ( تاريخ قرآن ، ص 32